دنیای رسانه ای من

  در نمایشگاه الکامپ 2011 ، معاونت رسانه مجازی به عنوان نماینده سازمان صدا و سیما با حضور در میان تولید کنندگان و عرضه کنندگان تجهیزات و وسایل جانبی رایانه ای که در نمایشگاه شرکت کرده بودند ، اولین نمایش عمومی و مردمی دست آورد خود را که با عنوان ip media ( رسانه مهر= مردم همراه رسانه ) ، نام گذاری کرده است را معرفی و رونمایی کرد .

این فن آوری جدید با تلاش متخصصان  صدا وسیما در فعالیتی دو ساله و کار مطالعاتی و آزمون و خطا های علمی پا به مرحله عملیاتی گذاشته که یقینا در آینده ای نه چندان دور ، بصورت فراگیر میهمان خانه های علاقه مندان خواهد شد ، البته این تفکر که در روزی شاهد افول  شأ ن رسانه های صوتی و تصویری نسل گذشته (رادیو و تلویزیون ) ، باشیم شاید کمی نا پختگی محسوب شود چون تمام صورت های جدید رسانه ای در وجوه صوتی و تصویری از امتداد صنعت به یادماندنی رادیو و تلویزیون است و همینگونه " رسانه مهر " هم که در آن رادیو وتلویزیون را با امکاناتی جدیدتر و البته وسیعتر نسبت به قبل ، در کنار  وب  قرار داده ایم هم از این قاعده مستثنی نیست . همانگونه که در قبل هم شاهد بودیم ،رادیو را بر بال امواج به هر گوشه از میهن اسلامی و سراسر مهرمان که مقدور بود ارسال می کردیم و این اصالتا ذات رادیوست که در سفر ، در رانندگی ، در کار ، در خانه و در هرکجا که تصور آن ایجاب می کند قابل دسترس است و برای همین خصلت هاست که در تقسیم بندی های علوم ارتباطات ، اصطلاح " رسانه گرم " را برای آن انتخاب کرده بودند که بجا و حساب شده این لقب را به خود اختصاص داده بود . نگارنده در طول سنوات خدمتش در رسانه بزرگ صدا و سیما ، بخشی از عمر حرفه ای کارش را در رادیو گذرانده که انصافا سال های بیاد ماندنی و خوبی محسوب می شود، بهر حال دسترسی به رادیو را برای همگان در هر کجا مقدور ساختیم اما برخی شرایط اعم از فعل و انفعالات  و انقلاب های خورشیدی و یا موانع جغرافیایی و شرایط جوی ، تاثیرات منفی بر دریافت سیگنال های صوتی ایجاد می کردند و در خصوص تلویزیون هم باید عرض شود که تا قبل از معرفی امکانات خوب دیجیتال ودر زمان دریافت سیگنال های آنالوگ ، وضعیتی را که همگی به خاطر داریم دارا بود یعنی امواج تلویزیونی با رله از آنتنی به آنتن دیگر( اصطلاحا ارسال زمینی)  باید از فرستنده تا منازل و یا محل هایی که مخاطبین در آنجا آنتن دستگاه گیرنده شان را قرار داده بودند ، فرستاده می شد تا حاصل کار هنرمندان در بخش های مختلف تولید به میهمانی دیدگان مخاطبین می آمد ، اما در این میان از فرستنده تا گیرنده هر آنچه را که مانع فیزیکی بر سر راه امواج قرار می گرفت سبب انحراف امواج و ضعیف شدن کیفیت دریافت می شد و باز رفتن بر روی پشت بام و عوض کردن جهت آنتن و پرسیدن جمله معروف " خوبه یا بده " از آنهاییکه در مقابل تلویزیون بودند و ...

  اما با آمدن سیستم دیجیتال مشکلات تا حد زیادی مرتفع شد و کیفیت HD میهمان گیرنده های مخاطبین سیما شد و حاصل کار آمدی کارکنان صدا و سیما به زیبایی مطلوبی ، با در هم آمیختگی رنگ ها و نورها ، خود نمایی می کرد و میکند ، که اینها همگی در مقابل خواسته های روز افزون مخاطبین صدا و سیما ، نا چیز می باشد و از آنجاییکه به تعبیر استادان علم اقتصاد ، همواره حق با مشتری است ( در این رابطه به یاد دارم در جایی خواندم کشور های مختلف اعم از اروپایی و آسیایی ، با قدمت تاریخی و فرهنگی و یا فاکتورهای مطرح دیگر ، دیدگاه ویژه ای نسبت به مشتری دارند زیرا او ولی نعمت عرضه کننده گان خدمات است و در ایران عزیز هم طرح تکریم منبعث از موضوعی است که برخی معتقدند در قدیم برای ارزش گذاری در رفتار فروشنده ها و یا دیگر عرضه کنندگان خدمات ، مشتری را با عنوان " ارباب " نامگذاری کرده بو دند که البته شاید در فرصتی مناسب به این موضوع هم بپردازیم ) ولی بهر حال همواره توجه به خواسته مخاطبین برای سازمان فرا رسانه ای صدا و سیما ، اصلی مهم و تاثیر گذار بوده و هست که ما را بر آن داشت تا به وجوه پیشرفته ای از مناسبات رسانه ای بپردازیم و به دنبال محقق سازی رویای رسانه ای دو سویه ، که در آن بیننده و شنونده ، علاوه بر حق اظهار نظر لحظه ای (همزمان با لحظه وقوع پخش امواج صوتی یا تصویری ) فرصت دریافت و یا ارسال ، اطلاعاتی افزون بر اطلاعات در حال پخش را که اصطلاحا " متا دیتا " نامگذاری می شود را داشته باشند و رسانه از حالتی یک طرفه که هر آنچه را که پخش می کند ، مخاطب مجبور به دریافت آن باشد و حق انتخاب را نداشته باشد ، را  دور ساخته و نقشی ملموس به وی ، اهدا کنیم .

اما اینکه این رسانه چطور به گیرنده ها برسد ، مسئله ای است که باید تمرکز زیادی را برای آن صرف می کردیم و روش های مختلفی را تجربه می کردیم که بعد از بررسی های بین المللی و استانداردهایی را که لازم بود لحاظ نماییم ، بهترین روش را استفاده از زیر ساختی مانند شبکه فیبر نوری و یا استفاده از مختصات فنی امواج ADSL ، دانستیم که در برخی مواقع که امکان گسترش فیبر نوری باشد از آن و در غیر اینصورت از بستر ADSL ، استفاده کنیم و امواج پر مهر " رسانه مهر " را به گیرنده های کاربران گرامی برسانیم .  شبکه فیبر نوری امکان استفاده از فرصت های مختلف و با کیفیتی را برای مشترکین فراهم می کند که برای درک بهتر آن ، مثالی بیان می شود . فرضا تصور کنید خیابانی سنتی و باریک در مقابل بزرگراهی چند بانده که امکان تردد مطمئن و ایمن را به عابران میدهد البته با سرعتی مناسب و شرایطی خوب و بهینه ، حال این تمثیل عینی را در قیاس با موضوع در ذهن خود تراز نمایید و متوجه می شوید که چقدر تفاوت ساختاری بین شبکه کابل های مسی و شبکه فیبر نوری وجود دارد . انتخاب فیبر نوری و ADSL ، بنابر شرایطی است که برای در یافت رسانه مهر ، آنرا لازم دیده ایم ، زیرا این رسانه باید در پهنای باند 2 مگابیت بر ثانیه ، به دست مشترکین برسد تا استانداردهای سیگنال های صوتی و تصویری مصوب صدا و سیما را بتوان پشتیبانی و ارسال کرد . بعد از این مرحله به سهولت ، مشترکین می توانند امواج را در یافت کنند و البته دخلی هم به اشغال شدن تلفن و..... نداشته باشد و آن چیزی را دریافت کنید که خود بر اساس میلتان انتخاب کرده اید و منوی دلخواهتان را بر روی صفحه گیرنده تان مشاهده کنید .

امروزه رسانه ها عضوی مهم از  اعضای خانواده ها محسوب می شوند بنابر این باید آنها را طوری تربیت کنیم که مطابق فرهنگ خانوادگی و میل رسانه ای ما باشند . بسیار خوشحال می شوم که سئوالات و نکات مبهم ذهن تان را در خصوص رسانه مهر را ، با من در میان بگذارید . نشانی ایمیل من "eirib@eirib.ir "   را به خاطر سپرده تا فرصت خدمتگزاری بیشتر را برایم  فراهم سازید .